Powinnam zrobić...

…porządek w linkach… Powinnam, a jakże, ale trudno rozstać mi się z tymi, których z jakichś powodów przestałam czytać. Zbiorę siły któ¶egoś dnia…

Kicham
Smok: (z drugiego pokoju) SIO LAT!!!
Cleos: Dziękuję!!!
Smok: Posie mamo nie ma ja cjo.

Chciałam zakupić buty. Takie zwyczajne, brązowe, kozaki, na szpilce, przed kolano, nie za milion. NIE MA. Szlag mnie nagły jasny trafi i krew dziewicza zaleje zaraz. Od roku nie mogę kupić żadnych sensownych butów, co przypisuję zmianie władzy i narodowej nieudolności (narodu w robieniu a mojej w szukaniu). Buty pragnę MIEEEEEEEEEEEEĆ!!!

Zastanawiamy się już nad Wigilią. W tym roku robią ją moi Rodzice. W planach jest zaproszenie Teściuniuniów. Jeśli przyjdą to ok. Gorzej jeśli nie przyjmą zaproszenia. Grzech postuluje, żeby w takim wypadku w ogóle do nich nie iść w Wigilię, nawet z życzeniami. Niech będzie…

Sobota upłynęła...

…pod znakiem spełniania marzenia. Nie zmarzłam prawie wcale, tylko mi trochę stopy odpadły od brodzenia w zbiorniku wody pitnej. Do tego wprawiłyśmy z Zadziorkiem w doskonały nastrój stado wędkarzy, którzy mimo obaw mania zawału wgapiali się jak sroki w gnat. Faceci są płytcy jak kałuża.

a po południu…
Wygłupiamy się rodzinnie na łóżku w sypialni. Smok udaje, że rozmawia z Babcią z Wyspy przez telefon, a my z Grzechem nad czymś debatujemy.
Smok: Halo! Babcia? Ja Cie sisie. Dzie jeteś? Domu? A dziadet?
My: BLA BLA BLA SZU SZU SZU (gadamy głośno)
S: POSIE O CISIE! POSIE O CISIE! Halo Babciu? Juś Cie sisie.

Skonać z Nią można:)))

Za to niedziela…
Siedzimy wszyscy przy śniadaniu i oglądamy Domisie.
Cleos: Smoku, jedz serek, bo bajki są tylko dla dzieci, które grzecznie zjadają śniadanie.
Smok: Nie maludź mamo…

No to nie marudzę już i spadam. CU

Bilans na okres...

…styczeń-październik 2006 r.

10 kilogramów na minusie:)))

Chciał mnie okraść...

…w autobusie. Za pierwszym razem, kiedy poczułam jego rękę tylko się odwróciłam. Cofnął się. Za drugim razem poprosiłam go sopelkowo-grzecznie, żeby zrobił „won z łapami,bo połamię”. Cofnął się po raz drugi. Za trzecim razem przymierzył się do torebki starszej pani z jego drugiej strony. Pani coś tam powiedziała i dał spokój.

Wszystkim panom-bykom-młodzieniaszkom, w liczbie 4 stojących najbliżej serdecznie dziękuję, że nie zareagowali w żaden sposób i tylko uśmiechali się pod nosem mniej lub bardziej otwarcie.

Ten blog zaczyna się robić...

…bardziej smokowy, niż cleosiowy. No ale co ja mogę???
Smok nauczył się spuszczać po sobie wodę. Czyni mianowicie swoją powinność, złazi z kibelka, wyciera to i owo, wrzuca papier, zdejmuje nakładkę na sedes, zamyka klapę, włazi, spuszcza, schodzi. Dorosła pannica. Jeszcze niedawno nie mogła się przeturlać z pleców na brzuszek, a teraz lada moment pójdzie na studia, wyjedzie do dalekiego miasta i będzie się w akademiku bzykać z jakimś pożal się Boże studenciną. JA SOBIE NIE ŻYCZĘ!!!!

Natomiast życzę sobie tego, co wkrótce… Spełnia się moje marzenie… Jedno z kilku. Nie wiem jak to się dzieje, że spotykam na swojej drodze właściwych ludzi, do tego mi życzliwych, którzy zupełnie bezinteresownie robią mi za przeproszeniem dobrze. Nic więcej nie powiem, bo komentarz nastąpi, gdy marzenie stanie się faktem, mianowicie w sobotę wieczorem. Duży i Iwa wciągnięci do konspiracji, Grzech nie ma o niczym bladego pojęcia. Tylko mi się Iwa nie wygadaj!!!

Odżywam. Grzechowe kłopoty z sercem okazały się niekoniecznie zawałem (co za niefart, koło nosa przeszło mi niemałe ubezpieczenie:))) ), a jedynie przepracowaniem i nadmiarem stresu. Nie dziwię się.

Zaczytuję się Chmielewską, robię róże z liści by Skafandra, którymi obdarowuję naród, zbieramy ze Smokiem kasztany i jest fajnie. A po bajce o „śiniach” na dobranoc słyszę „Mama… dziudzik teś idzie spać. Manoc mamo.” I robi mi się mięciutko, jak kaczuka:)))

W cleosiowej łazience...

…Smok siedzi w wannie i fioletowym mydłem myje stopy, Grzech wychodzi spod prysznica, Cleos jest niemym świadkiem wydarzeń…
Smok: Tata ma lule!!!

Dla tych, którzy nie konwersowali ze Smokiem osobiście wyjaśniam, że Smok nie wymawia „r”:)))

Umarłam ze śmiechu:)))I muszę koniecznie obmierzyć jakie ta „lula” ma fi:)))

No dobra potwierdzę...

…nieśmiałe zagadywania Who – jestem mistrzynią pieczenia ciast. To ostatnie „toffi” było boskie, chociaż wyszło ZUPEŁNIE nie takie jakie miało wyjść. Trudno. Naród przeżyć musi, kto nie próbował już szans nie ma bo blacha ciasta zniknęła w cudowny sposób.

Who obdarowała Smoka kapciami z Zakopanego, które to kapcie Smok pokochał od razu. Dla ułatwienia dodam, że przez niemalże 27 miesięcy swojego życia Smok biegał po domu boso i odmawiał włożenia czegokolwiek, co choć przypominałoby kapcie. Ewentualnie skarpety z ABS, nic innego. Tymczasem od wczoraj paraduje w góralskich papuciach i i jest szczęśliwa.

Who obdarowała mnie koszem orzechów. Po pierwsze to chyba była malutka aluzja, że na następne spotkanie tym razem u Niej, mam oprócz wina przywieźć i torcik czekoladowy, bo „ty robisz Cleosiu ciasta z orzechów”. Da się zrobić Jędzo. Po drugie łupałam te cholerne orzechy przez drugą połowę niedzieli i tego Ci Who nie wybaczę:)))

Organizujemy z Who grupę wsparcia dla przetrąconych życiowo. Kto do nas dołaczy? Mamy pare kandydatek, w zasadzie wszystkie, które bywają na dorocznych babskich spędach w karnawale. Ktoś jeszcze chętny???

Byliśmy w parku – na kasztanach, liściach i szuszczeniu. Kasztanów przynieśliśmy pół reklamówki. Liści także i już je przerobiłam na piękne róże by Skafandra. Szuszczenie polegało na bieganiu po liściach, rozkopywaniu zgrabionych na kupkę i brudzeniu butów i nogawek od spodni. Wszystkie warianty szuszczenia wyszły nam znakomicie. A do tego Smok upodobał sobie kaczki, a w zasadzie zabawę pt: „rzut kasztanem do kaczkowego celu”. Kaczki nie ucierpiały, bo dziecko ma celność po mamusi.

To była udana niedziela. Prawie. Miałam inny niż blogowanie plan na koniec dnia, ale…